เวลา... และความรัก ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นได้ ... ไม่จำเป็นต้องใช้เวลา แต่บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นแล้ว ... ต้องอาศัยเวลาเป็นตัว ชำระล้าง หรือ รักษามัน ... "เวลา" บางครั้งก็ไม่จำเป็น สำหรับคนสองคน ... บางทีก็อาจจะจำเป็นอย่างมาก แต่ถึงเวลาที่เราสองคน เจอกันมาจะน้อยเกินไป แต่ฉันก็ยังคิด " รักเธอ " ได้ เพราะเวลามันไม่สำคัญอะไร ต่อฉันเท่าไร เวลามันไม่จำเป็นที่จะำกำหนดคำว่า " รัก " ได้ สรุป " เวลา " มันไม่ได้เป็นตัวกำหนดว่า... " ฉัน " จะรัก " เธอ " ได้ตอนไหน แต่เวลาเป็นตัวบ่งชี้ว่า ... ความสัมพันธ์ของเราสองคน ... จะไปได้นานสักแค่ไหนเท่านั้น เพื่อน ๆ ว่าจริงไหม...?

นางฟ้า Feat. Joey Boy - Etc.

บ่อยครั้งที่ ความรัก ทำให้เราลืมไปในหลายๆ สิ่ง

ลืมว่า...

เราเคยกินข้าวคนเดียว. . . โดยไม่รู้สึกเหงา
เราถือกระเป๋าเองได้. . . โดยไม่รู้สึกหนัก
เคยเดินกลับบ้านคนเดียว. . . โดยไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องยาก

ทุกอย่างของ..ความรัก..เริ่มต้นที่ใจ

ทุกอย่างของความรักนั้น จะเริ่มต้นที่ใจ และจะดำรงอยู่ได้ด้วยใจ มิใช่เพียงแค่ลมปากหรือการกระทำที่ทำอย่างเสียไม่ได้ คนเราเมื่ออยู่ด้วยกันแล้ว จะต้องนึกถึงคำว่า “ใจ” เป็นส่วนประกอบอยู่ให้มากๆ เช่น จริงใจ ใส่ใจ เอาใจ เข้าใจ กินใจ เป็นใจ ด้วยใจ เต็มใจ เป็นต้น

การทำอะไรด้วยใจนั้นย่อมมีลักษณะของการทุ่มเทเอาใจใส่ ไม่ใช่สักแต่ว่าจะทำให้มันเสร็จๆ ไปเท่านั้น เพราะการกระทำที่ไม่มีใจเข้ามาเกี่ยวข้องนั้น มักจะไม่มีคุณภาพ ไม่มีความพยายามที่แท้จริง เป็นสิ่งที่ไม่อาจจะไป “จับใจ” คนที่เรารักได้ ดังนั้นหากคิดจะรักษาความรักให้ยืนยงแล้ว จงทำทุกอย่างออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจของเรา

"ความมีน้ำใจ" เป็นเรื่องที่สำคัญของการแสดงออกว่าเรารักใครสักคนหนึ่ง จริงอยู่คนเรา ต่างคนต่างก็มีงานที่เป็นภาระหน้าที่ของตนเอง แต่เวลาที่อีกฝ่ายหนึ่งมีปัญหานั้นเราก็จะต้องช่วย ไม่ว่าจะเป็นการช่วยฟังปัญหา ช่วยคิดหาหนทางออกหรือยื่นมือเข้าไปช่วยแก้ปัญหา อย่ามองว่าธุระไม่ใช่แล้ว ปล่อยให้คนที่เรารักเผชิญกับปัญหาคนเดียวแก้ปัญหาคนเดียว โดยที่เราไม่คิดจะช่วย เพราะจะทำให้เขารู้สึกว่าเดียวดาย และการมีเราหรือไม่นั้น ก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตเขาแตกต่างไปจากการอยู่คนเดียว ถึงเวลานั้นเรา จะหมดความสำคัญไป...